HÜNER

Bir gönüle giremediysen 

Kuruttuysan gülü dalında 

Şair olmak da,
Şiir olmak da

Hüner değil! . . . 

.
ferkul

SEN__ BEN

dost

Bazen kendine sığınmak kadar, kağıda dökülüp saçılmak iyidir. Beyazdır, saf ve yalın, yalansız çizdirir harfleri. Eskitmez sevgileri. Yanıltmaz seni. Sen ona, o kaleme sarılır, bir elinden diğerini tutarcasına arkadaş olur yalnızlığına.


Öylesine, biteviye dökülür harfler. Sudan ucuz, gerçekten pahalı. Hayali de , düşü de kondurursun baş ucuna. Dizilir önüne kırılmışlıklar, sevinçler, yaşanmışlıklar, yaşamdan çalınmışlıklar.

Yazılır yaz/g/ı, gökte yıldız toplar gibi. 

Kağıt da ağıt da sen olursun. 

Kalemse, birebir kucaklar seni, sığındığın en zararsız dosttur.

Böylesi dostu bulduysan, gerisi boştur.


.


ferkul

Bir tık kadar yakınınızda, okuduğunuz her cümlede, "PENCERE ÖNÜ ÇİÇEĞİ " nde, narin bir menekşe kokusunda , su sesinde, denizin dalgasında, göğün mavisinde, uçan kuşun kanadında, dalından kopup düşemeyen sonbahar yaprağında, ayna tutar gibi SİZE.


Sevgide
Saygıda
Muhabbette
Kalemde.

Buradayım.


.

ferkul

 

 

hüküM

?????????????

Bazı soruları kendine sorar gibi başkasına sorarsın.

Cevabı yoktur.

Olsa da

Artık 

Sözün hükmü yoktur...
.
ferkul

KALİTE

Yürekte merhamet,
Gözde muhabbet,
Sözde ve fiilde mertlik,

İnsanda kalitenin ölçüsü; dildir...

.
ferkul

tiryaki

Sevdiğim her şeyin tiryakisiyim. Ortanın da azın da, kelime anlamı yok bende. Ya çoktur ya da hiç. Hiçin bile usturuplusunu bilmiyorum. Sevginin de. 

Hayatımın hiç bir döneminde hiç kimsenin benden özür dilediğini hatırlamıyorum. Kırılsam da üzülsem de onaran hep benim. Kendimden çok sevdiklerimin gözündeki hüzün çökertir beni. Yıkılırım dostun tek bir imalı sözünden bile.

Öyle kolay değil aslında kırılan bardaktan su içmesi, onarılıp yenilenmesi. Biliyorum, zoru da seviyorum. 

Sevginin toparlayıcı bir gücü olduğuna inanıyorum. 

Öyle ki, sokaktaki ayağıma takılan taş değil , sevilenin bakışı yaralar beni. Uçan kuşun kanadındaki kırık değil, gözündeki damla kanatır yüreğimi.

İnsan böyle bir kalp taşıyınca yoruluyor. Yine de "kötü"nün kelime anlamını üzerimde taşıyamamaktan başlangıç ve sürdürme korkusundan olacak, artık insan ilişkileri beni ürkütüyor. Üzülmemek kırılmamak için günlerce kimseyle konuşmadan yaşayabilirim.
Sevdiğim bir şarkıyı defalarca dinleyebilirim. Lime lime olsa da sevdiğim bir kıyafeti tekrar tekrar diktirip, söküklerinden onarıp yeniymiş gibi giyerken de mutlu olabilirim. Sevdiğim bir yemeği her gün aynı tadında, lezzetindeymiş gibi yiyebilirim. Günde yüz bardak çay içip iki yüz şiir okuyabilirim. Yürek sıkıntısını yürüyerek ve düşünerek eksiltebilirim. Dönüşte tabanlarıma karasular inse de, eve dönecek ayak ve derman kalmasa da, on bin değil yirmi bin kilometre aralıksız yürüyebilirim.


Sevmelerin bin milyonlarca dilini ezbere bilirim.
Vere vere kendimden çok şey eksilttiğimi farkettiğim bugünlerde hazan yaprakları gibi bir bir gözümden düşüyor insanlar.
Onlar düştükçe ben kalktığımı hissediyorum. 

Bir ağaç gibi dimdik ve ayakta ne kadar içten içe bir küf kokusu duysam da, yine yeni, yeniden çağırıyorum; haydi gelin, ne kadar kırılsam da yeniden toplanabilirim. Bin kere yanılsam da, yine , sevebilirim.

 
Açtım kollarımı bekliyorum...


.
ferkul



13 eylül 2019
20.35

çay' DAN

Çay mı kahve mi, desen
'Çay' derim.
Çünkü kahve iki kişiliktir.

Çay yalnızların...

.
ferkul