Bu Blogda Ara

14 Ekim 2020 Çarşamba

corona

(Kendimi corona zannettim. )

Sabah sınavda görevliydim. Tedirginlik, önlemler, vesveseler, bir öyle bir böyle korumasız hisseden solgun yüzler, derken geçti sınav. Eve geldiğimde nasıl bir baş ağrısı, anlatamam. Direk sarıldım yastığa, uykunun kollarına. "Uyursam geçer", dediğim ağrılardandır dedim, bazen olur öyle. Uyanınca bir bakarım kuş gibi.( çünkü gündüz uykusu baş ağrısına ve çoğunlukla da hüzne birebir gelir benim için her zaman.)

Uyandım, nasıl bir terleme, halsizlik , yerleşmiş de hiç gitmez bir misafir gibi aynı yerinde o korkunç ağrı. Bir ağrı kesici, bir duş, biraz da dua kattım içine, bir kaç bardak çayla da demlenince geçiverdi şükür. Meğer benim ağrı çay, istiyormuş sabahtan beri içmeyince.🙂 Sinyal veriyor, uyarıyor, çay iç diye, beyin demek ki.🙂

"Coronayım", tedirginliği asıl anlatmak istediğim aslında. Kendinden çok yakınlarına sebep olma endişesi. Küçük çaplı bir beyin paniğiydi yaşadığım. "Evdekilere bulaşırsa, ne yapmalı?" "Hemen evden gitsinler, kendimi yalnız izole etmeliyim". Böylesi ağrıyla yapayalnız başbaşa kalmak da acının ve hüznün cabası. "Sonun geldi fatma erkul" dedim, kendime. Daha yayınlayacak kitapların var, bir deneme bir şiir. Hani bir roman hayalin? Daha İstanbul'a bile gitmedin, şöyle bir bardak çay içmedin kız kulesinde boğaza karşı? Karadenizi görme rüyan ne olacak? Hataların, günahların, sevdiklerin, küstüklerin, barıştıkların, kırıldıkların😧. Her şey, geliyor insanın aklına. Unuttum dediklerin bile. Film şeridi gibi yaşadıkların, yaşamadıkların. Bir yandan başını delip geçen bir ağrı...

Sonra dua ettim, şükürle. Biraz tesbih ve halsizliği zorlayarak yaradana sığınma. Kelimelerin en güzeli, Kur'an'da şifayı bulma, dinlenme.

Şimdiki geçti de, nasılsa olacak, nasılsa gelecek başa. Bu #corona dan kaçış yok belli ki. "Hepimiz için gecinden ve hafifinden geçirmeyi dileyelim ve gerçekten de ciddi anlamda önlemlerle korunmaya çalışalım", demeli sık sık, uyarmalı birbirimizi.

Allah hepimizi zamansız ve kötü ölümden korusun. Herşeyin olduğu gibi ölümün de güzelini dilemek, belki yaşarken yapılan duaların gerçekten en önemlisi ..

Şifâlı ve sağlıklı günlere en kısa zamanda mutluluk ve sevgiyle ulaşmak, dileklerimle.

...................................

#corona günlükleri

ferkul

20 eylül 2020
20.00

 

fasulye

 

 

Gelelim fasulyenin faydalarına.🙂

 
 
Şimdi burada okuyup da beğeniyorsunuz ya. Şöyle böyle demeden kalemimi göklere çıkartıyorsunuz, yazdıkça yazasım geliyor ya. Ben de diyorum ya içimden kendi kendime; onca yazdıklarımla "acaba sahiden şair, miyim, yazar mıyım?"..

Halbuki hepsi iç söküntüsü benim için. Hiç kimse okumasa da beynimde susturamadığım bir ses yazmanın adı.

Kimisi bitmek tükenmek bilmez hayâllerimin ve umutlarımın rengi, satır satır boyadığım. Kimisi sizlerden arta kalan, biriktirip çoğalarak eksilmeyenin öyküsü. Çoğunluğu da eskimişliğin ve eksilmişliğin tuvâldeki harflerden oluşmuş örüntüsü. Ama hepsi birden çocukluktan beridir içimde hiç susmayan "o" sesin yankısı...

Şimdi fasulye🙂, diyor ki; "500' e yakın kişi beğendiyse' (imzalı kitap da gönderiyorum demişsem üstüne bir de), kaç kişi talep etmiştir, bilin bakalım🙂 "500'de 8 kişi!..."

Bu nasıl iştir, nasıl bir okumaktır, çözemedim. Çözebilen beri gelsin, buyursun, söylesin.

Okumayacaksanız bari kendimi şair, yazar filân da sandırmayın, diyeceğim ama, hakkettiniz....🙂

...................................

(Sözüm hem meclisin dışından, hem de içinden...🙂💞)

#fasulyeden nimetler..🙂

23 eylül 2020
11.10

öldük mü?..

 


 

Bir parça yalana bulandık, diye bütün doğruları unutacak mısınız?

Biraz yağmur yağdı diye güneşi,
Bir çocuk düştü diye koşanı
Biri ağlattı diye gülümsetenleri,
Bir çok kez kanadı diye yarayı sarmayı,

Sevmesini bilmiyor diye kalbinizi
Söküp atacak mısınız?...

Her dal, kırıldığı yerden yeşerir, çiçek açar kurudu denilen gövdenin en sert yerinden ağaçlar.

Hayat, "tükendim" dediğin yerden başlar.
'Yeniden doğmuş gibi olmak ', diye de
bir deyim var.

Tükendik de , öldük mü?..

......................................

ferkul

26 Eylül 2019


 

Sen ol..

 


Bir nokta kadar değerin yoksa
Virgül ol
Deniz olamıyorsan
Kıyıya çarpan
Dalga ol
Rüzgar olamıyorsan
Ağaç dalında savrulan
Yaprak ol.
Dağ olmak işim değil, diyorsan
Tepe ol,
Yol ol,
Çıkmaz sokaklara
Kaldırım taşı ol.

Bir köşk olamıyorsan
Menekşe kokulu
Kulübe ol.
Yazar olamıyorsan
Okur ol.
Nefret olma
Sevgi ol.
Hiç biri olamıyorsan
İnsan ol


Ol da yeter ki
Sen ol...

 

İnadına
Bağıra çağıra
Sus 


Ve
Gülümse...

........................................

 

ferkul

24 eylül2017
14:42

ne güzel!.

 


İnsanın sığınacak bir 'Rabb'inin olması ne güzel. Anlatıp anlaşılmak, sevip de sevildiğini bilmek, dönüp dolaşıp aynı hatayı etsen de, bir açık kapı bulmak her defasında, ne güzel...

Derdi verenden razı olmak, emin olmak yaprağın bile kımıldamasının bir sebebi olduğunu düşünerek, tevekkülle. Annenin azarlayıp hırpaladığı çocuğun yine "anne" diyerek ona sarılıp ağlaması gibi. Bile isteye, kabullenmek cefâyı. Yarından sonra güneş açtıracak olanın varlığını bilip emîn olmak, ne güzel...

Söyleyip anlatıp, el açarak bir işitenin olduğunu fark etmek, ne güzel. Karanlıkta ışık, gecede ay, vefâlı bir sevdâya yâr, olmak. Yanıp pişip döne dolaşa, 'O'nu bulmak her devâda. Anlamsızın içinde anlam, imkânsızlığın tam ortasından başlayıp, mümkünü görmek ne güzel...

Günlerin içinde bir 'Cuma', hayrın ve hasenâtın, yârlerin en rahmeti bol olanından bir bayram, bir umut yaratan ne güzel...

Şükürle, tevekkülle dile düşmesi yüreğe dolanın, ne güzel!...

.........................................

ferkul

2 Ekim 2020
09.43

 

Şiir dediğin

 

Şiir dediğin, tam şuramda bir yumruk. Oturmuş, yerinden kalkmıyor. Sıkıyor, daraltıyor. Söylemeyip yazmayınca durulmuyor. Kelime kelime hasret, satır satır gurbet, ne yapsam azalmıyor.

Kimi sevsem yabancı, kime inansam yalancı, yüreğe dokunmuyor. Neyi tutsam hep bir acı, satılmıyor, eskimiyor, yıpratıyor...

Hep o iki kelime tek hece, unutulmuyor, susturulamıyor. Nereye baksam o yara, aynı yerinden, tam da ortasından kanıyor, kapanmıyor.

 

Nereye gitsem gurbet, peşimi bırakmıyor...

 

 

........................................

ferkul

5 ekim 2020
19.06


sen yine de


 

Kapım duvar, sapı yok ki anlamı olsun. Küskünlüğüm dağ, sükûtum alev. Yüreğim saçları iki yanından örgülü kız çocuğu, düşüm dev. Mevsim hep beklediğim o bahar.

Çiçek çiçek papatya, menekşe ve gül kokusunda yine kaybettim ipin ucunu.Ekle ekle, neye yarar?

Neylersin, bir gülüşe hebâ sevdalar...

Yağmur ve kar, rüzgâr ve bulut, sonra güneş. Yer ve gök, dağ ve toprak, hüzne kardeş. Ne kadar sussan kâr, altı üstünde gökkuşağının. Yürek dediğinse yine darmadağın. Anlamı olsa, ruhu yok ki, şarkıların...

 

Git dersem de gücenme.
Rüzgâr sen, meltem hüznüm olsun.
Umudum kardelen.

 

Git desem,
bitti desem ,
Unut desem,
 

olmadı 


sil baştan çizip karalasam üstünü adının,
 

sen yine de
 

gitme istersen...

 

..................................................

ferkul

10 ekim 2020
15.00

 

Yine

 


 

Azıcık ucundan çektim mevsimin tokmağını. 


Açılıp kapandı kapılar, döküldü bir bir yapraklar. Elma dedim, armut demedim. Küstümse de içimden, oyunbozanlık etmedim. Sus payına takıldı dilim.

Saydım tek tek hüzünleri. Söyledim, yazdım içimden geldiği gibi. Pes etmedim, usanmadım, uzattım kollarımı maviye.

Haydi, silbaştan çaldım tekrar zilleri. Boyadım sesimi renklere. Yankısı titretti kapıları, cevap veren olmadı.


Yine bahar çıkmadı.

...........................

ferkul

12 Ekim 2020
21.28