Şimdi durgun bir su, yüreğim

 Sonrası meçhûl bir martı çığlığıydı.

Yakışıksız ve çirkin.

Gün batımı kızıllığında hapsoldu gülüşün. Bir rüzgar, bir dalga sesi, biraz köpük coşkunca. Süpürdü yılları.

Şimdi durgun bir su yüreğim. 

Çok köprüler yıktım sen silineli yadımdan. Sayısızca yitirdim gözlerinin rengini yıldızsız akşamlarda. Kayıp gitti, gözümden ve gönlümden düşen yaşlar misâli. Eskidin, taş duvarlar arasında ezik ve renksiz bir harebe gibi, yıprandı yüzüm.  

Şimdi, ara sıra geçip gidiyorsun önümden, ıssız yol kaldırımlarında savrulup giden bir son bahar yaprağıymışcasına, bîhaber olan bitenden...

Acısı içimde, ahı yüreğimde saklı, lime lime koparıp da ciğerimden, sökün eden öksürük gibi tükendi sandığım, Sen...  

Ne re de sin?

Yeniden nükseden bir hastalık gibi. Ateşleniyor başım, döngüsü taştan ağır. Zehmerî soğuklarıyla başedemez oldu parmak uçlarım.

Üşüdüm. ..

Sahi adını nereye koydum? Hangi gizli yol taşlarının arasında düşürdüm gözlerini?

Unuttum...

.........................................

ferkul 

6 Kasım 2021

13.16

Hüzün benim ikinci yüzüm

Sahi ya, 

Gökyüzü bu kadar, güzel miydi?

Bugünün gülümse nedeni.🙂

Hamd ve şükürle...

Teşekkürler İbrahim Nanecioğlu 

Teşekkürler nnchaber...

https://www.nnchaber.com/bucakli-hemsehrimizden-2-kitabi-icin-imza-toreni-7790613-haberi

İmza gününden

 Sizin 'ferkul'unuz, dün 'fatma erkul', idi. 

Gün yüzü görmemişliğini güneşe serdi, insan içine çıktı.🙂

Ne güzel bir imza günüydü. Valisinden, belediye başkanına, tanıdık tanımadık en az 100 kişi davet etmeme rağmen, çok az kişi geldi. Ama öyle güzel yüreklerle, bir avuç kişiyle, koca dünya olduk ki, akşam eve gidince "böylesi mutluluk anca bu kadar olur", dedirtti.

"Hüzün Benim İkinci Yüzüm''ü, hep birlikte, şiiri en dipten ve ciğerden okuyarak, yaşadık . Mutluluğu , sevinci tattık. En az 35 yıldır görmediğim Abdurrahman Taş öğretmenimle gururu ve onuru, Mehmet Ali Akçinar şairimle şiirinin o coşkulu kırmızı rengini, Seda Atalay , Suna Türkmen Güngör ve Fadime Bütün Atasay ile dostluğu vefâyı, yürek dostluğundan asla ödün vermeyen hepsi ayrı ayrı değerli öğretmen arkadaşlarımla ve okul müdürümüz İsmail Ulusoy ile, neş'eyi ve gururu, sevgili , candan velilerim ve öğrencilerimle paylaşmanın sevincini ortaya döktük, açıldık, saçıldık. Her birimiz bir 'yüz' oldu, 'hüzün'den ve 'Yüzüm'den şiirler okuyarak ayrı ayrı mutlu olduk.

Günü desteğiyle programlayan, katılımıyla ve şiir aşkıyla coşturan kardeşim Mukaddes Erkul 'a, mekânıyla , emeğiyle yanımda olan velîm Ayşe Doğana , benimle birlikte mutluluğu paylaşan herkese teşekkür ve minnetle...

Sen Gelsen...

 İnsan kendi yazdığı şiire de ağlar mı?

 Dokunur mu böylesine bam teline? 

 Böylesi sızlatır mı ta ciğerden kalbe müziğinden sesine, ezgisine, satır araları. Sızar mı acısı şiirin kulaktan yüreğe ? 

 Recep Gencay , Sitare Yıldızlı Şiirler , yorumuyla anca , mümkün... 

 Şiiri ayağa kaldıran adam...🙂 

Teşekkür ederim, Recep Gencay ... 

Sizin okumalarınız , ayrı bir onur, ayrı bir özel...

Şair ölümü , rüzgârın sükûtu, ağaçların haykırması gibidir ...

 " Sevgili

     En sevgili

            Ey sevgili...

  Uzatma, dünya sürgünümü benim..."

 Önümüz toprak, ardımız kalem, 

ne söylesek, ne yazsak, ne yapsak, ne yaşasak da, sonunda ölüm vardır.

SEZAİ KARAKOÇ...😢sürgününden kurtuldu.

 Bizim gurbetimiz, hangi batan güneş altında, hangi kırık dal üstünde, kim bilir?

Aynı dönem ve dünyada, onunla aynı zamanda nefes almış olmak da, bir onurdu.

Allah'tan rahmet diliyorum...😢

Bir yolculuğa çıksam

 

Bir yolculuğa çıksam. Dağlar, tepeler, düzlükler, ovalar. Ağaçlar, yeşil çayırlar. Otlar üstünde keçiler, oğlaklar. Alabildiğince mavi, bulutsuz bir gökyüzü. Olabildiğince konuştursam sükûtu.

Sonra yeni bir mevsim. Gülen yüzler, yalansız gözler, mahçupkâr aynalar, düş dokunuşu. 

 

Bilmediğim yerler, görmediğim hiç konuşmadığım insanlar, bakmadığım semâ, duymadığım kuş şarkıları. Dokunmadığım çiçekler. Kurumayan güller. Koklamadığım hava, almadığım nefesler, gülümsemediğim sabahlar. Kaymayan yıldızlar. 

 

Bir yolculuğa çıksam, gitsem, gitsem, gitsem...

Gitsem...

 

Sevsem, hiç pişman olmadan. Tek fincanda kahve, bardakta çay, masada menekşe kokusu. Salkım söğüt altında uyku. Çıkınımda hesapsız saatler, düşüncesiz, tasasız, endişesiz . 

 

Yormayan yıllar, kıvrımsız yollar, ayrımsız sevgiler. 

 

 

Bir yolculuğa çıksam

Dönmesem, kalsam.

 

.................................................

 

ferkul

 

30 Ağustos 2021

Yazmak-sa

 Randevu almak için kuaförü aradım. Uzun zamandır gitmediğin ve görüşmediğin birine " kendini nasıl tanımlarsın ?"-ı yaşadım.

"Sürekli beyaz şal takan, kararsız ve hep telaşlı, dalgın ve  yoğun,  fatma erkul",  yeterli olmadı gibi.🙂

Biraz uğraştan çok sonra : "ha, kitap yazıyorsunuz, şimdi hatırladım",  dedi.❤

Yazmakla, anılmak, böyle hatırlanmak, hoşuma gitti. Ne yalan söyleyeyim, bu kadarı yetti. Belki yaşam hedefim olduğundan, belki yazmakla yaşamak arasındaki o ince çizgiden geçip de, rengini bir konuşmada görmek , bunun adı.

Belki de bir rüzgâr esti de geçti diye, dünya devrilip yıkılmış kadar hüznü yaşayabilen birinin, küçük bir serçe kuşun havalanışıyla mutluluğu.

Yazmak, böyle şey sanırım.

İsim-cisim, yüz-benlik, sarışınlık-esmerlik,  çirkinlik-güzellik,   değil.

 Bizi duygularımızdan tanıyan,  satır aralarımızı yakalayan, yolu sevgiden, merhametten ve şiirden geçerek kuştan kanatlarımızı  kırmayan

Beri gelsin...

..........................................

ferkul

17 ağustos 2021

12.45

sevmek

 

Zaten birini seni sevsin diye sevmezsin ki. Sen seviyorsun diye sevmez kimse seni. Öylece, karşılıksız ve beklentisizdir sevmek. Kendince, sorgusuz, suâlsiz ve biteviye. 

 

Yağmuru seviyorsun diye damlamaz sular ellerine. Parmak uçlarına konmaz avucunu açsan da. Seyretmek içindir bazen her yağmur damlası. Seyretmek ve ıslatmak için toprağı. Yeşertmek ve diriltmek, kuru fidanı. 

 

Sevgiyi kalbe yerleştirenin, sevimli gösterip sana seni inandıranın vardır bir bildiği. Öyle kolay herkesi, herkese sevdirmez kimseye kimseyi ''O''. 

 

İnsan işi değildir nedenini ve niçinini çözmek, Ayrımsamak ve ayrıştırıp özümsemek de, sana göre ve senin için değil..

 

Sabahın aydınlığı ve nuru, gecenin kayan yıldızında. Her ışık, aydınlatmaz ruhu. Bahânesi aşktır dünya ve ahiret rayihâsını işitebilmenin, merhâmetin ve şefkâtin. Kanayarak ve kana kana, yoksa içilir mi bunca bulanık su?

 

 

Kısacası azîzim, sevmek bir kuş uçurmaktır gökyüzüne, coşkulu. Dönse de senindir, dönmese de sende.

 

 

Sorgusuz ve suâlsiz, biteviye. 

 

Adı sevgi ise.

           Öylece....

 

........................................

 

ferkul 

 

11 ağustos 2021

23.17