Bu Blogda Ara

7 Mayıs 2022 Cumartesi

Artık...

 


Artık


Sevmeyeni sevmiyorum. Gelmeyene gitmiyorum. Huzur bulmadığım yerden, nefes alamadığım ortamdan, yüzümü ve gözümü gülümsetmeyen herşeyden, uzak duruyorum. Merhâmet etmeyenle, kadir kıymet bilmeyenden, bir teşekkürü zûl görenden, dilinden ve gönlünden geçeni yumuşatarak söylemeyenden, art niyetiyle ruh karartanlardan , şefkâtten ve hoşgörüden nasibi olmayandan, zulûmden ve kötülükten beslenenden, sevmeyi ve sevilmeyi yaşamında şiar edinmemiş , 

  Herkesten, uzak duruyorum.


İnce bir gül dalıymışçasına, koparmaktan ve dokunmaktan korkarak, incitmekten imtinâ eden , dili ve gönlü bir, ruhu aynaya yansır gibi yüzüne ve sözüne aksetmiş, gözbebeklerinde yüz izimi görebildiğim, sevmekten ve sevilmekten başka niyet taşımayan, elimden ve gönlümden tutup da bir daha bırakmayan, pişmanlığı ve nedâmeti, hoşgörüyü yaşatmayan, almadan vermeyi bilen,

  ''sen " ile "ben_den kurtulmuş , 

"biz " olmayı , "bir" olmayı başarabilmiş,    

  Herkesi kucaklıyorum.


O yüzden yalnızım....🙂


................................................


ferkul


7 mayıs 2022

14.27




4 Mayıs 2022 Çarşamba

ŞİMDİ DURGUN BİR SU, YÜREĞİM

  

Facebookta,


Kayıp Rota  (Esma Bolat) hanım


 " Şimdi durgun bir su, yüreğim"

 isimli şiirime can vermiş. Teveccühüne lâyık olabilmeyi diliyorum .


Kendisi  Radyo Bir Rüyadır Şiircede zaman zaman canlı yayında şiir yüreklere su serpiyor. Dinlemenizi öneririm. 


Teşekkürler  ,  Esma hanım...❤️🙂




2 Mayıs 2022 Pazartesi

Bayramınız bayram ola. Her gününüz bayram ola...

 



Sevdiğin ve sevildiğin her gün bayramdır.

Açan gülün kokusundan, toprak üstünde sarı, beyaz papatyanın gülümseyişinden , ağacın yaprağının kımıldayışından, gözünü kapatıp da, rüzgârın ve suyun sesinden duyduğun huzur, yudumladığın çayın, kahvenin şekerinden aldığın haz, bayramdır.


Kuru taşın arasında yeşeren çiçeğin yaprağını görebilen göz,  elindeki şekeri mutlulukla tutan bir çocuğa gülümseyebilen yüz, doğan güneşe bakabilen ruh, batan günün içinde parlayan yıldıza söylediğin şarkı,  armağandır, sana. 

Her bir damla yağmur,  berekettir,  karın tane tane yağışı, rüzgârda savrulan saçların, adımlayabilen bacakların, koşabilen bedenin de. 


Onca kötülük içinde, ellerine ve yüreğine dokunabilen dost yürekler, sevmeyi ve sevebilmeyi  başarabilen kalbin, yaradanın sana sunduğu her nîmet, bayramdır. Geçip giden mevsimler içinde her ánı farkında olarak ve duyumsayarak yaşamak, bayramdır.


Hüzne gülümseyebilmek de, kadere ve kedere teslimiyet de, aynadaki yüzle barışık, kendini severek ve önemseyerek,  nefes aldığın her gün bayramdır meselâ.


Bayram,  insanın ruhunda, gözbebeklerinde ışıyan,   sadece  size özel  yaşatılan ve yaşanan,  tevekkülle edilen duanın da içinde  aynı zamanda.


Bayramınız bayram ola,

Her gününüz bayram ola....


............................................


ferkul (fatma erkul)


2 mayıs 2022

03.12

17 Kasım 2021 Çarşamba

Şimdi durgun bir su, yüreğim

 Sonrası meçhûl bir martı çığlığıydı.

Yakışıksız ve çirkin.

Gün batımı kızıllığında hapsoldu gülüşün. Bir rüzgar, bir dalga sesi, biraz köpük coşkunca. Süpürdü yılları.


Şimdi durgun bir su yüreğim. 

Çok köprüler yıktım sen silineli yadımdan. Sayısızca yitirdim gözlerinin rengini yıldızsız akşamlarda. Kayıp gitti, gözümden ve gönlümden düşen yaşlar misâli. Eskidin, taş duvarlar arasında ezik ve renksiz bir harebe gibi, yıprandı yüzüm.  


Şimdi, ara sıra geçip gidiyorsun önümden, ıssız yol kaldırımlarında savrulup giden bir son bahar yaprağıymışcasına, bîhaber olan bitenden...


Acısı içimde, ahı yüreğimde saklı, lime lime koparıp da ciğerimden, sökün eden öksürük gibi tükendi sandığım, Sen...  

Ne re de sin?


Yeniden nükseden bir hastalık gibi. Ateşleniyor başım, döngüsü taştan ağır. Zehmerî soğuklarıyla başedemez oldu parmak uçlarım.


Üşüdüm. ..


Sahi adını nereye koydum? Hangi gizli yol taşlarının arasında düşürdüm gözlerini?


Unuttum...


.........................................


ferkul 


6 Kasım 2021

13.16


Hüzün benim ikinci yüzüm

Sahi ya, 

Gökyüzü bu kadar, güzel miydi?


Bugünün gülümse nedeni.🙂

Hamd ve şükürle...


Teşekkürler İbrahim Nanecioğlu 

Teşekkürler nnchaber...

https://www.nnchaber.com/bucakli-hemsehrimizden-2-kitabi-icin-imza-toreni-7790613-haberi

İmza gününden




 Sizin 'ferkul'unuz, dün 'fatma erkul', idi. 

Gün yüzü görmemişliğini güneşe serdi, insan içine çıktı.🙂


Ne güzel bir imza günüydü. Valisinden, belediye başkanına, tanıdık tanımadık en az 100 kişi davet etmeme rağmen, çok az kişi geldi. Ama öyle güzel yüreklerle, bir avuç kişiyle, koca dünya olduk ki, akşam eve gidince "böylesi mutluluk anca bu kadar olur", dedirtti.


"Hüzün Benim İkinci Yüzüm''ü, hep birlikte, şiiri en dipten ve ciğerden okuyarak, yaşadık . Mutluluğu , sevinci tattık. En az 35 yıldır görmediğim Abdurrahman Taş öğretmenimle gururu ve onuru, Mehmet Ali Akçinar şairimle şiirinin o coşkulu kırmızı rengini, Seda Atalay , Suna Türkmen Güngör ve Fadime Bütün Atasay ile dostluğu vefâyı, yürek dostluğundan asla ödün vermeyen hepsi ayrı ayrı değerli öğretmen arkadaşlarımla ve okul müdürümüz İsmail Ulusoy ile, neş'eyi ve gururu, sevgili , candan velilerim ve öğrencilerimle paylaşmanın sevincini ortaya döktük, açıldık, saçıldık. Her birimiz bir 'yüz' oldu, 'hüzün'den ve 'Yüzüm'den şiirler okuyarak ayrı ayrı mutlu olduk.


Günü desteğiyle programlayan, katılımıyla ve şiir aşkıyla coşturan kardeşim Mukaddes Erkul 'a, mekânıyla , emeğiyle yanımda olan velîm Ayşe Doğana , benimle birlikte mutluluğu paylaşan herkese teşekkür ve minnetle...




Sen Gelsen...

 İnsan kendi yazdığı şiire de ağlar mı?

 Dokunur mu böylesine bam teline? 

 Böylesi sızlatır mı ta ciğerden kalbe müziğinden sesine, ezgisine, satır araları. Sızar mı acısı şiirin kulaktan yüreğe ? 

 Recep Gencay , Sitare Yıldızlı Şiirler , yorumuyla anca , mümkün... 

 Şiiri ayağa kaldıran adam...🙂 

Teşekkür ederim, Recep Gencay ... 






Sizin okumalarınız , ayrı bir onur, ayrı bir özel...

Şair ölümü , rüzgârın sükûtu, ağaçların haykırması gibidir ...

 " Sevgili

     En sevgili

            Ey sevgili...

  Uzatma, dünya sürgünümü benim..."


 Önümüz toprak, ardımız kalem, 

ne söylesek, ne yazsak, ne yapsak, ne yaşasak da, sonunda ölüm vardır.


SEZAİ KARAKOÇ...😢sürgününden kurtuldu.


 Bizim gurbetimiz, hangi batan güneş altında, hangi kırık dal üstünde, kim bilir?

Aynı dönem ve dünyada, onunla aynı zamanda nefes almış olmak da, bir onurdu.


Allah'tan rahmet diliyorum...😢