Bu Blogda Ara

5 Temmuz 2022 Salı

Yeni, yeni, yeniden...

 Yeni bir diziye başlayabilirim,  bir kitaba veya. Şöyle aşk dolu, hüzün ve sevgiden söz eden mısralar da okuyabilirim, macera ve korku dolu bir aksiyon da . Kerime Nadir de olabilir , Oğuz Atay da .  Hattâ  yeni bir yazıya da başlayabilirim, ilk cümlesi  'özlemek'  de olabilir , sevmenin  'acı gri' rengi de,  sonrası hep  ihanet değil mi zaten. İlkinin sonunun  ne önemi var.?


Tam da şu an, ortasında değil miyiz yaşamanın..?


Adını , yerini yurdunu bilmediğim,  rastgele, bir uzun yolculuğa da çıkabilirim meselâ, kendimi ve dünü unutabilirim.  Günler boyu  kasvetle evden çıkmayabilirim de.


Hiç birini yapmayıp uzatıp ayaklarımı balkonda ufka da bakabilirim uzun uzun. Şöyle şekersizinden bir milyon çay da içebilir, şekeri boca edip bir kahvenin köpüğüne , sevdâlardan ve hüzünden  dem de vurabilirim.


Bir gülü koklayıp, bir menekşe kokusuna şiir yazabilirim. Ya da koparıp da dalından iğde çiçeklerini, kurutabilirim en sevdiğim defterimin arasında. 


Nefes almayı unutabilirim meselâ . Aynadaki yüze gülümsemeyi de.  Ya da derinden bir oh'la içime çekebilirim de dünyayı.  Şöyle en sıcağından ve tükenmeyeninden gülümseyebilirim de iyi ya da en kötü,  en olmayacak olanı oldurana, tevekkülle.


Uzun yürüyüşler yapabilirim akşamüstleri, kaldırım taşlarını sayabilir, köşedeki ayakkabıcı amcaya, selâm vermeyebilirim.  Simitçi çocuğa el sallayıp,  dondurmacıyı es geçebilirim.


Erkenden uyanabilirim gün doğumlarında ànı ve yaşamı bir yudum su içer gibi, ağırlaştırabilirim. Dilersem hiç saati umursamadan gün boyu uyuyabilirim de  içimden geçsin gitsin, unutulsun  diye birileri.


Sevebilirim de iliklerime kadar yağmurda ıslanır gibi

Vazgeçebilirim de hiç vazgeçmem sandıklarımdan.


Uslanmaz bir deli gönüle de sahip olabirim, aynı hatayı bile bile bin kez döndürebilirim de dünya sahnesinde.


Öyle ya da böyle, aynadaki yüz, ben-im.


Bu hayat benim...!


.............................................


ferkul


29 haziran 2022

22.43

Herkes ve hiç kimse...

 Herkes nereye gitti?

İnstangrama mı kaydınız, tik yok denilen yere mi bıraktınız yüzlerinizi?


Halbuki aslen buradaydı yüreklerimizin hüzünlü izi. Okuyorduk, yazıyorduk, bir parça paylaşıyorduk sessizce hayâl  ve hayat seslerimizi. Su serpiyorduk, kurumuş toprağa, birlikte yeşeriyordu fidanlarımız. 


Şarkılardan ve videolardan daha güzeldik.


İyiydik öyle....😥


...............................................


ferkul

Sevgi, emektir

Ellisinden sonra toprağa değdiyse elin, yetiştirdiğin marulu çiçek gibi sever, ağaç yaprağı gibi büyütür, dokunmaya, koparıp yemeye kıyamazsın🙂


                      ***


Sevgiler de böyle değil mi?

Hayat, çiçeklerin koparılıp dalından kurutulmasıyla meşhurdur. 


Çiçeğe olmaz olan, dağılır, parçalanır, kurur sanırsın. Sonra bir bakarsın hiç ummadığın yerden,  taş duvar arasından fışkırır, çıkıverir karşına,  gülümsetir seveni. Siz, kuruyan ve kararan kalplerinizle kalırsınız.






Kalbinizde büyüyen çiçekleri koparıp kurutmayın.






 Çiçektir, sağlam tutunduysa kökleriyle toprağa, yaradana,  yeniden doğarmış gibi  daha bir

ışıkla  rengârenk sunar kendini evrene, sevene. Kokusu  ve duruşu sadece sevmesini bilene.


Sevmeyi ve sevilmeyi topraktan ve kuruduğunu sandığın çiçeğin yaprağından öğrenmeli. 


İnsan dediğin zaten,  kadir kıymet bilir  mi...?


.....................................................


ferkul 


4 temmuz 2022

15.10

6 Haziran 2022 Pazartesi

İmza günü etkinliğimden

 Yazmanın en güzel yanı, 



Aynaya yansıyan yürek izi...

Hepsi, yek ve tek....

 Hepsi yüksek bir dağ yamacında çam ağaçları arasında tek bir badem ağacı yalnızlığı bu, aslında. Toplanıp da başına, çiçek açmayı beklerken kuş kanatlarından umut etmekten. Sonra baykuş ve karga seslerinden, yağmur, kar ve güneş yerine her seferinde yine, yeniden bir tufan yaşamaktan.


Hepsi yek ve tek, coşkun bir şelâle ortasında susuz, bir damla su dilemekten. Bir yudum içememekten kana kana. Doyamamaktan, vazgeçmişiğin biteviye süregelişinden. 


"Böyle gelmiş, böyle gitmesin", diye diye çabalamaktan. Nasıl bir yaşamaktır, nasıl bir insansızlıksa bunca yoksunluk, isyanından. Tevekkül ve sabrı unutmaktan arada, hiç hatırlayamamaktan.


Yaz sıcağında, zemherî soğuğuyla, dona kesmiş parmak uçlarının sızısı, gözbebeklerinde onca mavi gökyüzünde beyaz bir bulut arzusu. Kimdir, bunun suçlusu..?


Hep de koca bir yürek taşımaktan, onca yüreksizlik içinde, sunamamaktan sevgiyi. Alışmaktan korkarken, tam da ortasında alışkanlığın, kaybolmaktan...


Kadri ve kıymeti, iki satır, bir kaç karartı, hüzünlü bir şarkı içinde oynak bir nakarat gibi , şiirde, kelâmda aramak, aynadaki yüzden yoksun. 


"Ben'den çok "sen''li şarkılar söylemekten belki de.


Hüzün işte, nedendir, niyedir, neredendir, aslı astarı olmaz bir yalanın içinden, çıka gelir. 


Sendedir...


.....................................


ferkul 


30 mayıs 2022

20.38

7 Mayıs 2022 Cumartesi

Artık...

 


Artık


Sevmeyeni sevmiyorum. Gelmeyene gitmiyorum. Huzur bulmadığım yerden, nefes alamadığım ortamdan, yüzümü ve gözümü gülümsetmeyen herşeyden, uzak duruyorum. Merhâmet etmeyenle, kadir kıymet bilmeyenden, bir teşekkürü zûl görenden, dilinden ve gönlünden geçeni yumuşatarak söylemeyenden, art niyetiyle ruh karartanlardan , şefkâtten ve hoşgörüden nasibi olmayandan, zulûmden ve kötülükten beslenenden, sevmeyi ve sevilmeyi yaşamında şiar edinmemiş , 

  Herkesten, uzak duruyorum.


İnce bir gül dalıymışçasına, koparmaktan ve dokunmaktan korkarak, incitmekten imtinâ eden , dili ve gönlü bir, ruhu aynaya yansır gibi yüzüne ve sözüne aksetmiş, gözbebeklerinde yüz izimi görebildiğim, sevmekten ve sevilmekten başka niyet taşımayan, elimden ve gönlümden tutup da bir daha bırakmayan, pişmanlığı ve nedâmeti, hoşgörüyü yaşatmayan, almadan vermeyi bilen,

  ''sen " ile "ben_den kurtulmuş , 

"biz " olmayı , "bir" olmayı başarabilmiş,    

  Herkesi kucaklıyorum.


O yüzden yalnızım....🙂


................................................


ferkul


7 mayıs 2022

14.27




4 Mayıs 2022 Çarşamba

ŞİMDİ DURGUN BİR SU, YÜREĞİM

  

Facebookta,


Kayıp Rota  (Esma Bolat) hanım


 " Şimdi durgun bir su, yüreğim"

 isimli şiirime can vermiş. Teveccühüne lâyık olabilmeyi diliyorum .


Kendisi  Radyo Bir Rüyadır Şiircede zaman zaman canlı yayında şiir yüreklere su serpiyor. Dinlemenizi öneririm. 


Teşekkürler  ,  Esma hanım...❤️🙂




2 Mayıs 2022 Pazartesi

Bayramınız bayram ola. Her gününüz bayram ola...

 



Sevdiğin ve sevildiğin her gün bayramdır.

Açan gülün kokusundan, toprak üstünde sarı, beyaz papatyanın gülümseyişinden , ağacın yaprağının kımıldayışından, gözünü kapatıp da, rüzgârın ve suyun sesinden duyduğun huzur, yudumladığın çayın, kahvenin şekerinden aldığın haz, bayramdır.


Kuru taşın arasında yeşeren çiçeğin yaprağını görebilen göz,  elindeki şekeri mutlulukla tutan bir çocuğa gülümseyebilen yüz, doğan güneşe bakabilen ruh, batan günün içinde parlayan yıldıza söylediğin şarkı,  armağandır, sana. 

Her bir damla yağmur,  berekettir,  karın tane tane yağışı, rüzgârda savrulan saçların, adımlayabilen bacakların, koşabilen bedenin de. 


Onca kötülük içinde, ellerine ve yüreğine dokunabilen dost yürekler, sevmeyi ve sevebilmeyi  başarabilen kalbin, yaradanın sana sunduğu her nîmet, bayramdır. Geçip giden mevsimler içinde her ánı farkında olarak ve duyumsayarak yaşamak, bayramdır.


Hüzne gülümseyebilmek de, kadere ve kedere teslimiyet de, aynadaki yüzle barışık, kendini severek ve önemseyerek,  nefes aldığın her gün bayramdır meselâ.


Bayram,  insanın ruhunda, gözbebeklerinde ışıyan,   sadece  size özel  yaşatılan ve yaşanan,  tevekkülle edilen duanın da içinde  aynı zamanda.


Bayramınız bayram ola,

Her gününüz bayram ola....


............................................


ferkul (fatma erkul)


2 mayıs 2022

03.12